sobota, 18 sierpnia 2012

Drzewo herbaciane z nasion - uprawa

      Drzewo herbaciane (Melaleuca alternifolia) jest chyba drugą po eukaliptusie najbardziej znaną rośliną flory Australii. Należy do rodziny mirtowatych i jest krzewem lub niskim drzewem dorastającym w naturze do 3-4 metrów wysokości. Uzyskuje się z niego tzw. olejek z drzewa herbacianego (mimo, że roślina nie ma nic wspólnego z herbatą). Ma on szerokie zastosowanie, poprzez perfumerię (ze względu na przyjemny zapach) czy też w medycynie - ma działanie bakteriobójcze, grzybobójcze oraz antyseptyczne i przyspieszające gojenie się ran. Można go również stosować do inhalacji.
      Nasiona drzewa herbacianego wysiewamy wiosną do podłoża dobrze trzymającego wilgoć oraz w miarę żyznego - może być ziemia kompostowa. Nie przysypujemy ich warstwą podłoża, tylko wciskamy je w nie lekko, ponieważ nasiona są bardzo drobne i nie przebiłyby warstwy ziemi. Kiełkowanie następuje po 1-4 tygodniach.
      W naszych warunkach siewki rosną niezwykle powoli przez pierwsze pół roku. Można je przykryć folią z dziurkami w celu podniesienia wilgotności powietrza. Dobrze zrobi im również ustawienie w pełnym słońcu.
Drzewo herbaciane po pół roku uprawy

     Roślina bardzo lubi wilgoć, dlatego dobrze jest utrzymywać podłoże stale wilgotne. Nawozimy raz w miesiącu - roślina nie toleruje wysokiej zawartości azotu w podłożu. Najlepszą temperaturą uprawy jest oczywiście 20 lub więcej stopni Celsjusza. Co prawda rośliny rosnące w Australii znoszą mrozy do -7 stopni Celsjusza, jednak mają one tam na tyle ciepłe i słoneczne pozostałe pory roku, że zdążą zebrać dużo materiałów zapasowych i przygotować się do zimy. W naszych warunkach temperatury dochodzące do 0 stopni lub ciepło i niska wilgotność powietrza zimą będą powodować opadanie liści.  Drzewa herbaciane trzymamy w pełnym słońcu, gdy będą większe, można je wystawić na dwór przez lato.
      Po pierwszym pół roku roślina wyraźnie przyspiesza swój wzrost. Zaczyna być również widoczne jej podobieństwo do mirtu, z którym Melaleuca jest zresztą spokrewniony.
Roczne drzewo herbaciane

      Gdy drzewo herbaciane podrośnie, można uszczykiwać jego liście do inhalacji; rzeczywiście pachną bardzo przyjemnie. Roślina jest również tolerancyjna na przycinanie. Trudno będzie w warunkach domowych uzyskać olejek, bo mało kto posiada odpowiedni sprzęt w domu. Jeśli jednak ktoś jest w stanie tego dokonać, do tłoczenia wykorzystuje się liście rośliny. :)

4 komentarze:

  1. Jak należy postępować z dojrzałą rośliną w uprawie w warunkach domowych? Mam możliwość zakupu drzewka na wiosnę. Na stronie sprzedawcy wyczytałam jedynie, że lubi słońce i najlepiej rośnie w kwaśnym podłożu dla azalii.

    OdpowiedzUsuń
  2. Drzewo herbaciane jest wybitnie światłolubne. O ile w pierwszych trzech latach rosło mi bardzo ładnie (pomijając gubienie części liści na zimę), to czwartej zimy ni stąd ni zowąd roślina zrzuciła wszystkie liście i już nie odbiła - dlatego nie wrzucam już jej zdjęć, a szkoda, bo osiągła wysokość 40 cm :(
    Aha, uprawiałem je w normalnym, nie zakwaszonym torfie wzbogaconym i drzewko rosło zdrowo, nie było widać oznak niedoborów mikroelementów czy złego pH.

    OdpowiedzUsuń
  3. Dziękuję za info! Roślina zamówiona. Jeśli nie przeżyje, będę miała mnóstwo świeżego surowca zielarskiego :D Na wszelki wypadek zrobię sadzonki.

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Jeśli sadzonkowanie się uda, to chętnie się wymienię za coś innego. :)

      Usuń